Urodzony 31 stycznia 1956 roku w Bydgoszczy, 40-krotny reprezentant Polski (4 gole) i srebrny medalista Mistrzostw Świata 1982 w Hiszpanii. W trakcie kariery piłkarskiej początkowo związany z klubami z rodzinnego miasta - z Gwiazdą, Chemikiem i Zawiszą, ale w 1979 roku trafił - już jako piłkarz kadry narodowej - do warszawskiej Legii. W niej spędził swoje najlepsze lata, w trakcie których dwukrotnie sięgnął z zespołem po Puchar Polski. Później szczęścia szukał jeszcze zagranicą - w Niemczech i na Cyprze.
Stefan Majewski, fot. W. Sierakowski/PZPN
Trenowaniem zajął się jeszcze w czasie, gdy był aktywnym piłkarzem - w niemieckim Freiburgu zajął się piłką juniorską. Pierwszą okazję do konfrontacji swoich umiejętności niemieckiej szkoły trenerskiej - jest absolwentem Wyższej Szkoły Sportowej w Kolonii - miał w warszawskiej Polonii, którą udało mu się nawet wprowadzić do Ekstraklasy. Po okresie pracy przy Konwiktorskiej wrócił do Niemiec, gdzie opiekował się rezerwami FC Kaiserslautern. Po zaledwie dwóch latach ponownie przypomniano sobie o nim w Polsce - działacze Amiki Wronki powierzyli mu opiekę nad rozwojem "Kuchennych", a on odpłacił się dwukrotnym zdobyciem Pucharu Polski i wygraniem Superpucharu Polski.
Później szukał szczęścia - ze zmiennym skutkiem - prowadząc zespoły Zagłębia Lubin, Świtu Nowy Dwór Mazowiecki, ponownie Amiki Wronki (3. miejsce w Ekstraklasie), Widzewa Łódź (powrót do Ekstraklasy) i Cracovii Kraków. W międzyczasie zaliczył krótki epizod z pierwszą reprezentacją Polski, w której pełnił rolę asystenta w czasie Zbigniewa Bońka. "Doktor" współpracował również z kadrą w okresie pracy Leo Beenhakkera w okresie przygotowań do spotkań eliminacji Mistrzostw Świata 2010 z San Marino (10:0) i Irlandią Północną (2:3).
Jest zwolennikiem używania nowych technologii w zarządzaniu zespołem piłkarskim. Członek Zarządu Polskiego Związku Piłki Nożnej i przewodniczący Rady Trenerów PZPN.
Drukuj